یعنی:  www.balka.blogfa.com

          گم می شوند

لابه لای بافت ژاکتم

بافت دست مادرم

خیالم را گرم می کند

مثل همیشه سر وقت

خورشید

ومن فکر کردم به آدمایی که بدون تاثیر گذاشتن روی این دنیا اومدن و رفتن بدون اینکه آب از آب تکون  بخوره بدون اینکه کسی نبودنشون رو حس کنه وتنم لرزید زیر بارون تو پاییز در راه برگشت به خونه وقتی آسمون خاکستری بود به مرگ خوش فکر کردم ونگاهم به قطره های بارون  که روی دستام میچکید ثابت موند.

آنچه که مردان بزرگ را می سازد قدرت نیست بلکه دورانیست که در آن احساسات بزرگ داشته اند

آنچه که مردان بزرگ را می سازد قدرت نیست بلکه دورانیست که در آن احساسات بزرگ داشته اند

آنچه که مردان بزرگ را می سازد قدرت نیست بلکه دورانیست که در آن احساسات بزرگ داشته اند

آنچه که مردان بزرگ را می سازد                                                     

قدرت نیست بلکه دورانیست که در

 آن احساسات بزرگ داشته اند                                                

آنچه که مردان بزرگ را می سازد                                               

قدرت نیست بلکه دورانیست که در                                                    

آن احساسات بزرگ داشته اند                                    

آنچه که مردان بزرگ را می سازد

 قدرت نیست بلکه دورانیست که در

 آن احساسات بزرگ داشته اند

آنچه که مردان بزرگ را می سازد

                                       قدرت نیست بلکه دورانیست که در

                                                                               آن احساسات بزرگ داشته اند

آنچه که مردان بزرگ را می سازد

                                       قدرت نیست بلکه دورانیست که در

                                                                               آن احساسات بزرگ داشته اند

آنچه که مردان بزرگ را می سازد

                                       قدرت نیست بلکه دورانیست که در

                                                                               آن احساسات بزرگ داشته اند

آنچه که مردان بزرگ  را می سازد                                              قدرت نیست بلکه دورانیست که در

آنچه که مردان بزرگ  را می سازد                                              قدرت نیست بلکه دورانیست که در

آنچه که مردان بزرگ را می سازد                                                قدرت نیست بلکه دورانیست که در

آن احساسا ت بزرگ داشته اند

آن احساسا ت بزرگ داشته اند

آن احساسا ت بزرگ داشته اند

باد

موهای سبز هیچ درختی را

                           گره نزد

چشم های هیچ پنجره ای را هم

                              نبست

تنها

-می دانم که باور نمی کنی-

                           بادبادکم را بغل کرد

"کور رنگی"           

رنگ

پر زدو رفت

آفتاب

چشم نقاش هارا

کور کرده بود

                           ****

چقدر دلم سوخت برای شمس مربی فوتسال بیچاره پاش گرفته بود همش می ترسیدم سکته کنه!

داشتم مربی ایتالیا رو نگاه می کردم که با شمس حرف می زدو بازیکن های تیم مارو که گریه می کردن دلداری می داد نمی دونم چرا آرزو کردم فردا تیم فوتبال ببازه.خیلی بدم میاد وقتی سر بازی بسکت وسطش اخبار ورزشی پخش میکنن وبعدش سرود پیروزی(!!!)برامون نمیذارن تا دوز شاد بودنمون بالا بره!

ومن که رو بسکتبال تعصب دارم اعصابم بهم می ریزه و حرصم میگیره و آرزو می کنم تیم فوتبال ببازه وبد ببازه و آبروی همه مفت خورهای تیم ملی فوتبال بره...آمی......

یواشکی بوسیدن آی چه حال خوبی داره

                  ***

نمی دونم چرامن از این آهنگ خوشم میاد؟!میگم من صدای ناله خواننده رو دوست دارم!بابام میگه خب دوست داشته باش!!!!من این شعرو دوس دارم...خیلی ام دوس دارم به خاطر شاد بودنش و به خاطر همه نوستالوژی هایی که داره...

                 ***

بذار که از پچ پچ ما خبر چینا کر بشن

رهایی مرد وزن آی چه حال خوبی داره

                 ***

جرم سیاه من وتو رویای رنگی داشتن

                  ***

حبس ابد با تو چه خوبه آی چه عشقی داره

پس تا ابد حرفای شاعرانه بیشتر بزن! 

                   ***

امروز رفتم دندون پزشکی.می تونم بگم که واقعا بهم خوش گذشت!میدونم که عجیبه اما من خیلی خیلی بهم خوش گذشت آقای دکتر عکس دندونم رو بهم نشون داد و همه چیرو خیلی علمی بهم توضیح داد منم  سوالای پزشکی ازش پرسیدم مثل دانشجوهای پزشکی.زیر نور چراغ تو عینک دکتر خودم و میدیدم خیلی بامزه است که آدم خودشو  -یه جایی به غیر از آینه-ببینه مثل وقتیه که خودت ساعت داری اما از دور چشمت میفته به ساعت یه نفر دیگه از توی ساعت اون می فهمی زمانو!من زیر نور چراغ حباب های کوچیک آبو میدیدم که آروم آروم بالا می رفتن اون بالا وقتی به چراغ میرسیدن محو می شدن ومن گرد بودنشونو می دیدم وحس می کردم و اون نیم دایره سفید روشونو .مثل فیلمای ماورایی در حالیکه صدای تراشیده شدن دندونامو میشنیدم اوج گرفتن حباب های بی پناه رو میدیدم...

آروم... آروم...